ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ

ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Τα αναπνευστικά όργανα είναι το πρώτο σημείο που ενεργεί ο καπνός και οι βλαβερές ουσίες που περιέχει. Ο καπνός του τσιγάρου περιέχει πολλές ερεθιστικές ουσίες όπως το υδροκυάνιο, οι φαινόλες, η ακρολεΐνη, τα οξείδια του αζώτου κ.α. που εισπνεόμενα με τα καυσαέρια του καπνού, ερεθίζουν το βλεννογόνο των βρόγχων και προκαλούν χρόνιες πνευμονοπάθειες. (Μπιλάλης,1997)
Το υδροκυάνιο, η ακρολεΐνη και οι Φαινόλες ως αεριώδεις υδροδιαλυτές ουσίες, εύκολα απορροφούνται από το βλεννογόνο των μεγαλυτέρων βρόγχων, επιδρούν παραλυτικά και καταστρέφουν με πρωτεόλυση τους κροσσούς του βρογχικού επιθηλίου. Το υδροκυάνιο σε δόση 0,04- 0,06 του γραμμαρίου προκαλεί ακαριαίο θάνατο σε ενήλικα. Τα οξείδια του αζώτου είναι και αυτά αεριώδη, επιδρούν κυρίως στους μικρούς βρόγχους (βρογχιόλια), όπως και η ακρολεΐνη και προκαλούν απελευθέρωση ισταμίνης, βρογχοσπασμό και πάχυνση του τοιχώματος με αποτέλεσμα τη χρόνια στένωση και το εμφύσημα.(Μπιλάλης, 1997)
Υπολογίζεται ότι το 80-90 % των αναπνευστικών παθήσεων συνδέονται με τη βλαβερή συνήθεια του καπνίσματος. Λόγω του συνεχούς ερεθισμού από τα καυσαέρια του καπνού, τα διάφορα συμπτώματα που προκαλούνται, όπως η δύσπνοια, η μείωση της αναπνευστικής λειτουργίας, η χρόνια λαρυγγίτιδα, οι συχνές λοιμώξεις και ο πρωινός βήχας, είναι πολύ γνώριμα στους καπνιστές. Επιπλέον, εμφανίζονται κόκκινοι ή άσπροι λεκέδες στο στόμα, κομμένη ανάσα και λαχάνιασμα, και πόνοι στο θώρακα. (Μπιλάλης, 1997)
Το κάπνισμα θεωρείται ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (Χρόνια Βρογχίτιδα και Πνευμονικό Εμφύσημα) η οποία αποτελεί συχνό αίτιο προσωρινής ή μόνιμης αναπηρίας και από τις πρώτες αιτίες θανάτου στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Οι καπνιστές παρουσιάζουν θνησιμότητα και διπλάσια από τους μη καπνιστές.(Μπιλάλης, 1997)
Η Χ.Α.Π. είναι ένα σύνολο παθήσεων που έχουν κοινό γνώρισμα τη διάχυτη και επίμονη στένωση των αεροφόρων οδών, με αποτέλεσμα την αύξηση των πνευμονικών αντιστάσεων κατά την εκπνοή του αέρα. Οι παθήσεις αυτές είναι το βρογχικό άσθμα, η χρόνια βρογχίτιδα και το πνευμονικό εμφύσημα. Οι κλινικοί μελετούν τις ανωτέρω τρεις καταστάσεις υπό τον κοινό όρο Χ.Α.Π. ο οποίος περιλαμβάνει χρόνιες μη ειδικές πνευμονικές παθήσεις των οποίων χαρακτηριστικό είναι η χρόνια εκπνευστική απόφραξη, καθώς είναι δυσχερής συνήθως η διάκριση, αν όχι αδύνατη, από τον ειδικό.(Μπιλάλης, 1997)

ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑ (ΧΑΠ)

ΒΡΟΓΧΙΚΟ ΑΣΘΜΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΒΡΟΓΧΙΤΙΔΑ

ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟ ΕΜΦΥΣΗΜΑ